HAPPY NEW YEAR จ้า.............................
หวัดดีจ้า...................................
 
HAPPY NEW YEAR น้า..................
 
มีความสุขมากๆ
 
มีความทุกข์ให้เลือนลาง
 
มีความสุขให้ยั่งยืน
 
คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถณานะ
 
วันนี้มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง(ฉลองปีใหม่อ่านะ)
 
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
 
นานแสนนาน
 
นานมาก
 
นาน......
 
จนจำม่ายล่ายแล้ว> _<
 
จบ......(ซะงั้น)
 
 
 
 
 
 
เฮ้ย......................
 
ล้อเล่น
 
เรื่องมีอยู่ว่า.....
 
มีพี่น้องกำพร้า 2 คน
 
คนพี่ชื่อ ชอง
 
คนน้องชื่อ ชักโก
 
เขาทั้งสองยากจนมาก> _<
 
ใกล้บ้านของเขา มีอภิมหึมา (โ-ค-ต-ร) มหาเศรษฐี คนหนึ่ง (แล้วบ้านติดกันเนี่ยนะ> _< )
 
เขาเปนคนโง่ ชองกล่าว มิหนำซ้ำยังขี้เกียจเสียด้วย
 
เขาทามยังไงของเขานะจึงได้มั่งคั่งอย่างนี้  ไม่เห็นเขาเคยเอาใจใส่ว่ากะหล่ำปีของเขาเสียหายหรือป่าว  ไม่เอาใจใส่แม้แต่แกะซักตัวหนึ่ง> _<   ชักโกเสริม
 
แล้วพ่อสองพระหน่อก้อเริ่มถกเถียงกันถึงวิธีที่จาเข้าไปแบ่งเอากะหล่ำปลีกะแกะของเศรษฐีบ้าง  เขาทั้งสองพูดว่า ของเหล่านี้เศรษฐีไม่ต้องการจริงจังนัก (แต่จริงใจช่ายป่าว ^_^-เกี่ยวป้ะ> _< )
 
ดังนั้น.......
 
ในตอนกลางดึก
 
ชองจึงสะพายถุงใบใหญ่ใบหนึ่ง            ส่วนชักโกคว้ามีดคมกริบมาถือไว้
 
ชักโกเข้าไปในสวนผักแล้วเริ่มตัดกะหล่ำปลีอย่างเร่งรีบ
 
ส่วนชองแยกไปทางคอกแกะ เขาได้ยินเสียงแกะร้องเสียง อู้อี้ๆๆ อยู่อีกด้านหนึ่งของคอก  เขาจึงเริ่มเลือกตัวที่อ้วนที่สุด !!!!!!!!
 
แต่ม่ายช่ายชองคนเดียวที่ได้ยินเสียงแกะ
 
เศรษฐีก้อสงสัยว่ามีไคมาทำให้แกะเขาตื่นหรือป่าว  เขาจึงเรียกลูกชาย
 
โรแบรท์  ไปดูซิว่าแกะเข้าคอกครบมั๊ย? แล้วเรียกหมาเฝ้าบ้านด้วย...
 
คราวนี้
 
ตายแน่ม่ายต้องสงสัย > _<
 
แต่...
 
โชคดีที่หมาตัวนี้ม่ายด้ายอยู่ในลานบ้านคืนนั้น
 
โรแบรท์ร้องเรียกหมา
 
เอตูล่า เอตูล่า   
(ชื่อมันถ้าฟังม่ายดีจากลายเปนคำว่า เจ้าอยู่ไหน?)
 
ข้าอยู่นี่!!!!!!!!!!!!!!
 
คืนนั้นฟ้ามือสนิทจนไม่สามารถรู้ว่าไคพูด
 
แต่โรแบรท์เชื่อสนิทใจว่าหมาของเขาพูด!!!!!!!!!!!!!!!!!! (โง่เนอะ....)
 
จึงไปเล่าให้เศรษฐีฟัง
 
เอตูล่า เอตูล่า (เจ้าอยู่ไหน) เศรษฐีตะโกน
 
แน่นอน ข้าอยู่นี่
 
เศรษฐีจึงสั่งให้เขาไปตามพระมา
 
แต่พระรูปนั้น เท้าของท่านกำลังบวม
 
โรแบรท์จึงต้องแบกท่านเข้าไปในลานบ้าน
 
เพื่อให้เร็วขึ้น
 
เขาจึงเดินลัดผ่านสวนผัก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 
ชักโกซึ่งกำลังตัดกะหล่ำปลีอยู่เห็นมีคนเดินมาก้อนึกว่าเปนชอง
 
พี่เอาอารายมาหรอ???
 
โรแบรท์ก้อคิดว่าชักโก คือ เศรษฐี (ตายๆๆๆๆ> _< )
 
ก้อสิ่งที่เราต้องการนะซีครับ
 
เร็วเข้าเถอะ ชักโกกล่าว โยนมันลงมาบนพื้นเร็ว  ข้าลับมีดไว้คมกริมตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว  เราต้องเชือดคอมัน
 
พระได้ยินดังนั้นจึงลงจากหลังโรแบรท์แล้ววิ่งทุลักทุเลกลับวัด
 
โรแบรท์ตกใจยิ่งกว่าจึงวิ่งตามพระไป (ทามมายมานยุ่งอย่างนี้เนี่ย ?)
 
ในขณะเดียวกัน ชองก้ออกมาจากคอกแกะ มีแกะบนบ่าตัวหนึ่ง
 
เขาเรียกน้องชายรวบรวมกะหล่ำปลีใส่ถุง
 
แล้วก้อกลับบ้าน (ด้วยความงงว่าเกิดไรขึ้น?!)
ทั้งสองช่วยกันปรุงอาหาร และกินอย่างเอร็ดอร่อย
 
เขาหัวเราะกับความสำเร็จ
 !_59
แล้วก้อนอนหลับเปนตายตลอดคืน 555+
 
                                                              .............................................................................................................
สนุกมั๊ยเนี่ย555+
 
ขอจบด้วยคำกล่าวว่า
 
โชคดีไม่มีมาก  ไคหัวเราะในตอนเช้า  จาร้องไห้ในตอนเย็น  ไคหัวเสียในตอนเย็น  จาชื่นบานนและสมใจในตอนเช้า
 
แต่ในปี 2551/2008 ขอให้มีแต่ชื่นบานและสมใจในทุกลมหายใจนะ^_^
 
อย่าลืมเที่ยวเผื่อเราด้วยน้า
บายจ้า
*-+
body {cursor: url(http://www.myspacecursor.net/angel/angel.ani) }
+-*
