สายไปมั๊ยที่จาบอกว่า.."รัก"
หวัดดี
เฮ้อ...
ช่วงนี้ยุ่งมาก...
เลยม่ายค่อยได้อัพไดเลย
counter 300 เเล้วนะ
เย้!!!!!!!!!
ต้องขอบคุนทุกๆคนที่ช่วยเข้ามาด้วยนะค้า
วันนี้มาอ่านกันต่อ
เรื่อง...
สายไปมั๊ยที่จาบอกว่า..รัก (2)
ต้อนรับวาเลนไทน์นะ
(อ่านตอน 1ได้ใน "สอบเสดเเร้วเฟ้ย...")
ยังไงก้อ Happy valentine ล่วงหน้านะ^_^
............................
ผมก็มีบริษัทมารับเข้าทำ
งาน 2 บริษัท ที่2 ถึงผม
จะต้องไปทำที่บริษัทแรกทำงานใน กรุงเทพ
> > > ส่วนอีกบริษัททำงานที่ระยอง
ผมปรึกษากับซีว่าจะเลือกบริษัทไหนดี
ซีบอกว่า
"ตามใจแทนเถอะ ชีวิตเป็นของแทนนะ? "
ผมได้ยินดังนั้นผมก้อไม่ลังเลที่จะเลือกทำบริษัท
ระยอง
แต่มันเป็นอนาคตที่ดีสำหรับผม
ผมไปทำงานอยู่ที่ระยอง 1 อาทิตย์ผมจะโทรหา
ซี 2 -3 ครั้ง
1 เดือนผมจะเข้ากรุงเทพ 1 - 2 ครั้ง เวลาผ่านไป 4 ปี
ผมได้ย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพ
เพื่อมารับงานในตำแหน่งผู้จัดการบัญชี
พอผมมาถึงกรุงเทพ
ทางบริษัทให้ผมลาพักร้อนได้1 อาทิตย์
ผมจึงตัดสินใจชวนซีไปเที่ยวเป็นครั้งแรก
ผมโทรเข้ามือถือซี
ผมชวนเธอไปที่สวนสามพราน
เพราะซีชอบดอกไม้ ซีตอบกลับมาว่า
"จริงหรือแทน
ซีไม่เคยไปไหนกับใคร
นอกจากพ่อและแม่เลย
แทนจะพาซีไปวันไหนคะ? "
ผมบอกกลับไป ว่า
"พรุ่งนี้โอเคมั้ย
พาไปเที่ยวเสร็จแล้วซีไปดูคอนโดเป็นเพื่อนแทนหน่อยนะ
แทนจะซื้อคอนโดใกล้บ้านซี"
ซีตอบมาว่า "ได้ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ "
เช้าวันรุ่งขึ้นผมไปรับเธอที่บ้าน
หลังจากนั้นผมก้อนั่งรถแท็กซี่ไปสวน สามพราน
ระหว่างที่ดูดอกไม้นั้นซีดูมีความสุขมาก
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสมือซี
หลังจากที่คุยกันมานานถึง 6 ปี
พอบ่ายผมก้อไปดูคอนโดที่อยู่ใกล้บ้านซีที่สุด
แล้วก้อเซ็นสัญญาซื้อผ่อนทันที
ตกเย็นซีชวนผมไปบ้านของเธอ
ซีบอกว่า "คุณพ่อของซีอยากเจอแทนค่ะ
เลยให้ซีชวนแทนมาทานข้าวที่บ้าน"
ผมไม่ปฎิเสธครับ พอไปถึงบ้านนั่งลงที่โต๊ะ
คุณพ่อของซีดูเป็นผู้ใหญ่มาก ท่านพูดขึ้นมาว่า
"เธอเองหรือชื่อแทน
แล้วซีเล่าให้พ่อฟังอยู่บ่อยๆ
ซีบอกกับพ่อว่า เธอเป็นคนขยัน
ว่าไงสนใจมาทำงานกับพ่อมั้ย "
ผมอึ้งไม่คิดเลยว่าท่านจะพูดกับผมแบบนี้
ผมรู้สึกดีใจตอนนี้ผมรู้สึกเป็นส่วนนึงในชีวิตของซียังไงไม่รู้ครับ
ผมตอบตกลงทันที หลังจากวันที่ผมไปบ้านซี 2 วัน ผมก้อเริ่มงานในบริษัทของพ่อซี
ตำแหน่งที่ผมได้เข้ารับคือตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายบัญชี
งานส่วนใหญ่จะใช้สมองซะมากกว่า
หลังจากนั้นก้อว่าง
วันนึงพ่อของซีก้อเดินมาที่โต๊ะทำงานผมแล้วก้อบอกว่า
"แทนถ้าว่าง ก้อพาซีไปเที่ยวก้อได้นะ
พ่อฝากดูแลซีด้วย?"
ผมตอบตกลงไป
ผมและซีในเวลานี้มีความสุขที่สุด
ผมมีเวลาให้ซีมากขึ้น
แต่พอผมว่างมากขึ้น
ผมก้อพูดกับซีว่า ?
"ซี.... แทนเบื่อแล้ว แทนอยากทำงาน
แต่ไม่ได้หมายความว่าแทนเบื่อซีนะ
แทนจะรับงานตรวจสอบบัญชีจากบริษัทอื่นมาทำด้วยนะ ซีเห็นด้วยมั้ย? "
ซีตอบกลับมาว่า "ถ้ามันเป็นความต้องการของแทน ซีก้อเห็นด้วย?"
ผมก้อรับงานจากบริษัทอื่นเข้ามาทำ เวลาว่างที่ผมเคยมีให้ซีก้อค่อย หมดลงไป
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมจะต้องพยายามทำงานให้มากเพื่อที่จะเทียบเท่าหรือ
ใกล้เคียงซีมากขึ้น ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่ผมจะบอกว่ารักเธอ
แต่ในใจแล้วผมรู้สึกได้อย่างไม่ต้องสงสัยแล้วว่าซีคือคนที่ผมอยากอยู่ ด้วย
วันนี้เป็นวันเกิดของซี ผมทำงานจนลืมไปเลยว่าวันนี้วันเกิดของเธอ
วันรุ่งขึ้นซีโทรมาหาผมแล้วพูดว่า
"แทนไม่เคยลืมเลยนะ แต่ปีนี้แทนลืม
เมื่อวานเป็นวันเกิดของซีนะ?" แล้วเธอก้อร้องไห้
ในเวลานั้นผมเครียดเรื่องงานมาก
ผมเลยพูดออกไปอย่างไม่คิดว่า
"ไร้สาระน่ะซี แทนต้องทำงานนะ
แทนไม่ว่างเหมือนซีนะ? "
เธอเงียบไปสักพักแล้วซีก้อพูด
"ขอโทษนะแทน
ซีไม่อยากทะเลาะกับแทน
ซีอยากจะใช้เวลาที่เหลือ
อยู่อย่างมีความสุขโดยมี
แทนอยู่เคียงข้างนะ"
ผมโกรธที่เธอพูดแบบนี้มาก
แต่เงียบไม่ต่อว่าอะไรเธอไป
ซีพูดต่ออีกว่า "อีก2วันซีจะไปอเมริกากับแม่
ซีอยากให้แทนไปด้วย
ซีขออนุญาตคุณพ่อแล้วนะ
คุณพ่อบอกว่าให้แทนไปด้วยได้
แทนจะไปกับซีมั้ย? "
ผมตอบกลับไปว่า
"ช่วงนี้งานยุ่ง ซีไปกับแม่ให้สนุกเถอะ "
แล้วซีก้อวางหู
ซีเดินทางไปอเมริกากับแม่ 1 เดือน
ในเวลาระหว่าง 1 เดือนนี้
ผมไม่ได้ติดต่อกับซีเลย
พอซีกลับมากรุงเทพ
ผมก้อไม่ได้ไปรับ
หลังจากกลับมาจากอเมริกา
ผมกับซีก้อห่างเหินกันไม่ค่อยได้เจอกันเลย
1 เดือนจะได้เจอหน้ากันสัก 2 3 ครั้ง
ไม่ได้โทรคุยกันเลยเพราะผมงานยุ่งมาก
ผมทำงานที่บริษัทพ่อซีมา 3 ปีแล้ว
ตอนนี้ผมคิดว่าผมพร้อมทุกอย่างแล้ว
มีเงินพอที่จะซื้อบ้าน ซื้อรถ และทุกสิ่งทุกอย่างที่ซื้อได้ด้วยเงิน
วันที่ 14 กุมภาพันธ์
ผมจึงตัดสินใจที่จะขอซีแต่งงาน
แล้วคืนก่อนวันที่ 14
ซีก้อโทรมาหาผมที่บ้าน
"แทน ซีถามอะไรแทนหน่อยได้มั้ย?"
ผมตอบว่า "ได้สิ? "
ซีถามต่อ
"แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้ แทนขยันเพื่อใคร เพื่ออะไร? "
ผมไม่ตอบกับคำถามของซี แต่พูดกลับไปว่า
"พรุ่งนี้แทนจะบอก แทนจะตอบทุกคำถามของซี
พรุ่งนี้ซีไปสวนสามพรานกับแทนนะ "
ซีตอบมาว่า "ได้ "
เช้าวันที่ 14กุมภาพันธ์
ผมรีบไปที่เต้นท์โชว์รูม ฮอนด้า
ทำสัญญาออกรถป้ายแดง
ออกมาแล้วก้อขับไปรับซีที่บ้าน
ผมนึกว่าซีจะตกใจที่ผมขับรถไปรับเธอ
แต่ไม่เลยเธอดูอ่อนเพลียเหมือนคนไม่สบาย หน้าซีด
ผมจึงบอกซีว่า
"ไว้วันหลังก้อได้นะซี "
ซีตอบกลับมาว่า
"วันนี้แหละ ซีอยากไปวันนี้ "
ก่อนขับรถออกจากบ้านซี
ผมเห็นแม่ซีดูเหมือนจะร้องไห้แต่ก้อไม่ได้คิดอะไร
พอมาถึงสวนสามพราน
ผมเดินจูงมือซีดูดอกไม้
เดินได้สักพักผมก้อพาซีมานั่งที่ม้านั่งริมสระน้ำ
ซีซบไหล่ผมแล้วพูดกับผม ว่า
"แทน ซีรู้นะว่าแทนรักซี
แต่ซีอยากให้แทนบอกซีเองจะได้มั้ย
แทนบอกซีด้วยว่า
แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้
แทนขยันเพื่อใคร เพื่ออะไร? "
แล้วคราวนี้ผมก้อบอกเธอทุกอย่างว่า
"ซี.........แทนรักซีนะ
ทุกอย่างที่แทนขยัน
แทนทำเพื่อซี
แทนไม่อยากให้ซีโดนใครดูถูกว่ามาคบกับแทน
แล้ววันนี้แทนมีพร้อมทุกอย่างแล้ว
วันนี้แทนคิดว่าแทนใกล้เคียงพอที่จะขอซีแต่งงานแล้ว
ซีแต่งงานกับแทนนะ"
แล้วผมก้อหยิบแหวนแต่งงานที่แอบซื้อไว้หมายจะสวมเข้าที่นิ้วของซี
ผมจับมือของซีขึ้น เธอไม่ตอบสนองต่อสิ่งที่ผมทำ
ผมจับตัวเธอเขย่า
เธอไม่รู้สึกอะไรเลย ผมจึงอุ้มร่างซีขับรถไปที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
..........................
ติดตามตอนต่อไปด้วยนะ
บายจ้า........
เฮ้อ...
ช่วงนี้ยุ่งมาก...
เลยม่ายค่อยได้อัพไดเลย
counter 300 เเล้วนะ
เย้!!!!!!!!!
ต้องขอบคุนทุกๆคนที่ช่วยเข้ามาด้วยนะค้า
วันนี้มาอ่านกันต่อ
เรื่อง...
สายไปมั๊ยที่จาบอกว่า..รัก (2)
ต้อนรับวาเลนไทน์นะ
(อ่านตอน 1ได้ใน "สอบเสดเเร้วเฟ้ย...")
ยังไงก้อ Happy valentine ล่วงหน้านะ^_^
............................
ผมก็มีบริษัทมารับเข้าทำ
งาน 2 บริษัท ที่2 ถึงผม
จะต้องไปทำที่บริษัทแรกทำงานใน กรุงเทพ
> > > ส่วนอีกบริษัททำงานที่ระยอง
ผมปรึกษากับซีว่าจะเลือกบริษัทไหนดี
ซีบอกว่า
"ตามใจแทนเถอะ ชีวิตเป็นของแทนนะ? "
ผมได้ยินดังนั้นผมก้อไม่ลังเลที่จะเลือกทำบริษัท
ระยอง
แต่มันเป็นอนาคตที่ดีสำหรับผม
ผมไปทำงานอยู่ที่ระยอง 1 อาทิตย์ผมจะโทรหา
ซี 2 -3 ครั้ง
1 เดือนผมจะเข้ากรุงเทพ 1 - 2 ครั้ง เวลาผ่านไป 4 ปี
ผมได้ย้ายเข้ามาทำงานในกรุงเทพ
เพื่อมารับงานในตำแหน่งผู้จัดการบัญชี
พอผมมาถึงกรุงเทพ
ทางบริษัทให้ผมลาพักร้อนได้1 อาทิตย์
ผมจึงตัดสินใจชวนซีไปเที่ยวเป็นครั้งแรก
ผมโทรเข้ามือถือซี
ผมชวนเธอไปที่สวนสามพราน
เพราะซีชอบดอกไม้ ซีตอบกลับมาว่า
"จริงหรือแทน
ซีไม่เคยไปไหนกับใคร
นอกจากพ่อและแม่เลย
แทนจะพาซีไปวันไหนคะ? "
ผมบอกกลับไป ว่า
"พรุ่งนี้โอเคมั้ย
พาไปเที่ยวเสร็จแล้วซีไปดูคอนโดเป็นเพื่อนแทนหน่อยนะ
แทนจะซื้อคอนโดใกล้บ้านซี"
ซีตอบมาว่า "ได้ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ "
เช้าวันรุ่งขึ้นผมไปรับเธอที่บ้าน
หลังจากนั้นผมก้อนั่งรถแท็กซี่ไปสวน สามพราน
ระหว่างที่ดูดอกไม้นั้นซีดูมีความสุขมาก
ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมได้สัมผัสมือซี
หลังจากที่คุยกันมานานถึง 6 ปี
พอบ่ายผมก้อไปดูคอนโดที่อยู่ใกล้บ้านซีที่สุด
แล้วก้อเซ็นสัญญาซื้อผ่อนทันที
ตกเย็นซีชวนผมไปบ้านของเธอ
ซีบอกว่า "คุณพ่อของซีอยากเจอแทนค่ะ
เลยให้ซีชวนแทนมาทานข้าวที่บ้าน"
ผมไม่ปฎิเสธครับ พอไปถึงบ้านนั่งลงที่โต๊ะ
คุณพ่อของซีดูเป็นผู้ใหญ่มาก ท่านพูดขึ้นมาว่า
"เธอเองหรือชื่อแทน
แล้วซีเล่าให้พ่อฟังอยู่บ่อยๆ
ซีบอกกับพ่อว่า เธอเป็นคนขยัน
ว่าไงสนใจมาทำงานกับพ่อมั้ย "
ผมอึ้งไม่คิดเลยว่าท่านจะพูดกับผมแบบนี้
ผมรู้สึกดีใจตอนนี้ผมรู้สึกเป็นส่วนนึงในชีวิตของซียังไงไม่รู้ครับ
ผมตอบตกลงทันที หลังจากวันที่ผมไปบ้านซี 2 วัน ผมก้อเริ่มงานในบริษัทของพ่อซี
ตำแหน่งที่ผมได้เข้ารับคือตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายบัญชี
งานส่วนใหญ่จะใช้สมองซะมากกว่า
หลังจากนั้นก้อว่าง
วันนึงพ่อของซีก้อเดินมาที่โต๊ะทำงานผมแล้วก้อบอกว่า
"แทนถ้าว่าง ก้อพาซีไปเที่ยวก้อได้นะ
พ่อฝากดูแลซีด้วย?"
ผมตอบตกลงไป
ผมและซีในเวลานี้มีความสุขที่สุด
ผมมีเวลาให้ซีมากขึ้น
แต่พอผมว่างมากขึ้น
ผมก้อพูดกับซีว่า ?
"ซี.... แทนเบื่อแล้ว แทนอยากทำงาน
แต่ไม่ได้หมายความว่าแทนเบื่อซีนะ
แทนจะรับงานตรวจสอบบัญชีจากบริษัทอื่นมาทำด้วยนะ ซีเห็นด้วยมั้ย? "
ซีตอบกลับมาว่า "ถ้ามันเป็นความต้องการของแทน ซีก้อเห็นด้วย?"
ผมก้อรับงานจากบริษัทอื่นเข้ามาทำ เวลาว่างที่ผมเคยมีให้ซีก้อค่อย หมดลงไป
ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าผมจะต้องพยายามทำงานให้มากเพื่อที่จะเทียบเท่าหรือ
ใกล้เคียงซีมากขึ้น ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่ผมจะบอกว่ารักเธอ
แต่ในใจแล้วผมรู้สึกได้อย่างไม่ต้องสงสัยแล้วว่าซีคือคนที่ผมอยากอยู่ ด้วย
วันนี้เป็นวันเกิดของซี ผมทำงานจนลืมไปเลยว่าวันนี้วันเกิดของเธอ
วันรุ่งขึ้นซีโทรมาหาผมแล้วพูดว่า
"แทนไม่เคยลืมเลยนะ แต่ปีนี้แทนลืม
เมื่อวานเป็นวันเกิดของซีนะ?" แล้วเธอก้อร้องไห้
ในเวลานั้นผมเครียดเรื่องงานมาก
ผมเลยพูดออกไปอย่างไม่คิดว่า
"ไร้สาระน่ะซี แทนต้องทำงานนะ
แทนไม่ว่างเหมือนซีนะ? "
เธอเงียบไปสักพักแล้วซีก้อพูด
"ขอโทษนะแทน
ซีไม่อยากทะเลาะกับแทน
ซีอยากจะใช้เวลาที่เหลือ
อยู่อย่างมีความสุขโดยมี
แทนอยู่เคียงข้างนะ"
ผมโกรธที่เธอพูดแบบนี้มาก
แต่เงียบไม่ต่อว่าอะไรเธอไป
ซีพูดต่ออีกว่า "อีก2วันซีจะไปอเมริกากับแม่
ซีอยากให้แทนไปด้วย
ซีขออนุญาตคุณพ่อแล้วนะ
คุณพ่อบอกว่าให้แทนไปด้วยได้
แทนจะไปกับซีมั้ย? "
ผมตอบกลับไปว่า
"ช่วงนี้งานยุ่ง ซีไปกับแม่ให้สนุกเถอะ "
แล้วซีก้อวางหู
ซีเดินทางไปอเมริกากับแม่ 1 เดือน
ในเวลาระหว่าง 1 เดือนนี้
ผมไม่ได้ติดต่อกับซีเลย
พอซีกลับมากรุงเทพ
ผมก้อไม่ได้ไปรับ
หลังจากกลับมาจากอเมริกา
ผมกับซีก้อห่างเหินกันไม่ค่อยได้เจอกันเลย
1 เดือนจะได้เจอหน้ากันสัก 2 3 ครั้ง
ไม่ได้โทรคุยกันเลยเพราะผมงานยุ่งมาก
ผมทำงานที่บริษัทพ่อซีมา 3 ปีแล้ว
ตอนนี้ผมคิดว่าผมพร้อมทุกอย่างแล้ว
มีเงินพอที่จะซื้อบ้าน ซื้อรถ และทุกสิ่งทุกอย่างที่ซื้อได้ด้วยเงิน
วันที่ 14 กุมภาพันธ์
ผมจึงตัดสินใจที่จะขอซีแต่งงาน
แล้วคืนก่อนวันที่ 14
ซีก้อโทรมาหาผมที่บ้าน
"แทน ซีถามอะไรแทนหน่อยได้มั้ย?"
ผมตอบว่า "ได้สิ? "
ซีถามต่อ
"แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้ แทนขยันเพื่อใคร เพื่ออะไร? "
ผมไม่ตอบกับคำถามของซี แต่พูดกลับไปว่า
"พรุ่งนี้แทนจะบอก แทนจะตอบทุกคำถามของซี
พรุ่งนี้ซีไปสวนสามพรานกับแทนนะ "
ซีตอบมาว่า "ได้ "
เช้าวันที่ 14กุมภาพันธ์
ผมรีบไปที่เต้นท์โชว์รูม ฮอนด้า
ทำสัญญาออกรถป้ายแดง
ออกมาแล้วก้อขับไปรับซีที่บ้าน
ผมนึกว่าซีจะตกใจที่ผมขับรถไปรับเธอ
แต่ไม่เลยเธอดูอ่อนเพลียเหมือนคนไม่สบาย หน้าซีด
ผมจึงบอกซีว่า
"ไว้วันหลังก้อได้นะซี "
ซีตอบกลับมาว่า
"วันนี้แหละ ซีอยากไปวันนี้ "
ก่อนขับรถออกจากบ้านซี
ผมเห็นแม่ซีดูเหมือนจะร้องไห้แต่ก้อไม่ได้คิดอะไร
พอมาถึงสวนสามพราน
ผมเดินจูงมือซีดูดอกไม้
เดินได้สักพักผมก้อพาซีมานั่งที่ม้านั่งริมสระน้ำ
ซีซบไหล่ผมแล้วพูดกับผม ว่า
"แทน ซีรู้นะว่าแทนรักซี
แต่ซีอยากให้แทนบอกซีเองจะได้มั้ย
แทนบอกซีด้วยว่า
แทนทำไมถึงขยันทำงานขนาดนี้
แทนขยันเพื่อใคร เพื่ออะไร? "
แล้วคราวนี้ผมก้อบอกเธอทุกอย่างว่า
"ซี.........แทนรักซีนะ
ทุกอย่างที่แทนขยัน
แทนทำเพื่อซี
แทนไม่อยากให้ซีโดนใครดูถูกว่ามาคบกับแทน
แล้ววันนี้แทนมีพร้อมทุกอย่างแล้ว
วันนี้แทนคิดว่าแทนใกล้เคียงพอที่จะขอซีแต่งงานแล้ว
ซีแต่งงานกับแทนนะ"
แล้วผมก้อหยิบแหวนแต่งงานที่แอบซื้อไว้หมายจะสวมเข้าที่นิ้วของซี
ผมจับมือของซีขึ้น เธอไม่ตอบสนองต่อสิ่งที่ผมทำ
ผมจับตัวเธอเขย่า
เธอไม่รู้สึกอะไรเลย ผมจึงอุ้มร่างซีขับรถไปที่โรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
..........................
ติดตามตอนต่อไปด้วยนะ
บายจ้า........
