หวัดดีจ้า..................

ม่ายได้เจอกันนานมาก

ตั้งเเต่ปิดเทอมก้อม่ายค่อยได้อัพไดเลย

ดู THE STAR กันป่าว

อย่าลืมโหตให้พี่รุจเยอะๆน้า 555

เอาประวิตฺพี่รุจมาฝากดีก่า555

ชื่อ ศุภรุจ เตชะตานนท์

ชื่อเล่น รุจ

ว/ด/ป เกิด 13 กันยา 27

ส่วนสูง 183

น้ำหนัก 68

พี่น้อง พี่ชาย 2 คน

การศึกษา : ประถม โรงเรียนมหาไถ่ศึกษาเมืองพล
               มัธยม โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น ศึกษาศาสตร์
               ปริญญาตรี คณะวิทยาการจัดการ สาขาเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น(3 ปีครึ่ง)
               ปริญญาโท วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ  MBA มหาวิทยาลัยขอนแก่น(จิงๆจะจบปีนี้ แต่พี่รุจเหลือ IS ส่ง proposal ไปแล้ว แต่ติดต้องเข้า the star เป็นกำลังใจให้พี่รุจ สู้ๆ)

สีที่ชอบ ชอบสีดำ แดงและน้ำเงิน (ฟ้า)

สัตว์เลี้ยงที่ชอบ ไม่มี แต่ถ้าถามว่าชอบสัตว์อะไร ชอบ นกยูง 55+ ตอนเด็กๆคิดว่าสวยดี

สัตว์ที่เกลียด หนูตามท่อน้ำ มันสกปรก หรือไม่ก็พวกแมลง หรือแมงต่างๆ โดยเฉพาะ แมงสาบ

ของสะสม แต่ก่อนเคยสะสม แสตมป์ / card Magic the gathering

ของขวัญชิ้นโปรด อะไรก็ได้ที่ได้จากคนที่เราชอบ (จริงมะ? 55)

ของรักของหวง ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ

ของติดตัวเสมอ 5 อย่าง 1. มือถือ 2. กระเป๋าตัง 3. Ipod 4. กุญแจห้องและกุญแจรถ 5. สร้อยพระ

หนังสือเล่มโปรด สามก๊ก ^^

งานอดิเรกที่ทำเมื่อว่าง เล่นเกมส์ / เล่น internet / msn / hi5 , วาดรูป , เล่นบาสฯ

สถานที่ท่องเที่ยวที่ชอบ จริงๆเป็นคนที่ไม่ค่อยไปเที่ยวไหน แต่ถ้าในอนาคต อยากไปเที่ยวเมืองนอกที่วิวสวยๆ ร่มรื่นๆ

สถานที่ในฝันที่อยากไป เหมือนข้อข้างบน คือ ที่เที่ยวที่วิวสวยๆ ร่มรื่นๆ แต่ต้องไปกับคนที่ชอบด้วยนะ ^^

เรื่องที่ประทับใจที่สุด รับปริญญา ^^ และก็ ผ่านเข้ารอบ the star 4 นี่ไง ^^

เรื่องเสียใจที่สุด อืมม นานมาแล้ว ตอนเลิกกับแฟนคนแรก Sad มากๆ

เรื่องตื่นเต้นที่สุด ประกวด the star 4 นี่แหละ ลุ้นมากๆ ยิ่งตอนประกาศผลนี่นะ สุดๆอ่ะ

ความใฝ่ฝัน(อันสูงสุด) อยากมีอัลบั้มเป็นของตัวเอง อยากเป็นนักร้องแต่ต้องเป็นแนวที่ชอบนะ
จริงๆมีความใฝ่ฝันว่าอยากมีอัลบั้มแนวRock คล้ายๆ J.Rock เพราะว่ามันเท่ห์ดี
แต่งเสื้อผ้าโทนมืดๆ ดำๆ ทาขอบตาดำๆ (ชอบอ่ะ)

ศิลปินที่ชื่นชอบ Rock ญี่ปุ่นก็ Lucifer (ชอบเพราะ มาโคโตะมันเท่ห์) / L'arc an Ciel & X-Japan ชอบเพลง เจ๋งๆของไทยก็ Body Slam

ข้อดีของตัวเอง อืมม...อันนี้ต้องให้คนอื่นตัดสิน ^^

ข้อเสียของตัวเอง เยอะอยู่เหมือนกัน เริ่มจาก ขี้เกียจ, ชอบอะไรที่ เรียบๆง่ายๆ, ขี้รำคาญ

ดนตรี ขอให้ฟังแล้วเพราะก็พอ

กีฬา เล่นได้เกือบทุกอย่าง (ยกเว้น ว่ายน้ำกับวอลเล่) แต่ไม่เก่งซักอย่าง อิอิ

ที่ชอบที่สุดก็คงเป็น บาสฯ ฟุตบอล สนุกเกอร์ และ หมากรุก อิอิ

กิจกรรมที่เคยเข้าร่วมประกวด เคยเข้าประกวดวงดนตรี Satit Music Awards ในช่วงมัธยมปลาย เป็นนักร้องนำจากนั้นก็ไม่ได้ไปแข่งที่ไหนเลย แล้วก็มา The Star 4 นี่แหละ

เมนูเด็ดส่วนตัว ข้าวหมูทอดไข่เจียว ง่ายสุดละ

แนวเพลงที่ชอบ จริงๆชอบหลายแนวนะ ไม่ว่าจะเป็น Rock, Pop , P.rock , Indy ฯลฯ

ความคาดหวังกับผลงานที่นำเสนอไป เริ่มจาก ทำให้ดีที่สุดก่อนจากนั้น
ก็คาดหวังว่าจะได้รับการยอมรับ ได้รับแรงเชียร์ กำลังใจ ฯลฯ
สรุป ทำให้เต็มที่
ทำให้ดีที่สุด ก็พอแล้ว ^^

มุมมองความรักส่วนตัว เป็นคนที่ไม่ค่อยหนักใจกับการเรียน / ครอบครัว / เพื่อนเท่าไหร่ แต่จะให้ความสำคัญกับเรื่องผู้หญิงมากๆ เพราะงั้น เรื่องความรักนี่เป็นอะไรที่สำคัญมากสำหรับชีวิต

คติประจำใจ ไม่มีอ่ะ - -'

สุขสันต์ปิดเทอมนะ

เที่ยวให้สนุก

อะเเฮ่ม...

อย่าลืม

พิม *8

ส่ง 4242899

555

บายจ้า

 <!--------- Start Jukebox ---------->
<!--------- http://www.diarycode.com/ ---------->
<object width="300" height="80"><param name="movie" value="http://media.imeem.com/m/B55Ta-AhUx"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://media.imeem.com/m/B55Ta-AhUx" type="application/x-shockwave-flash" width="300" height="110" wmode="transparent"></embed></object>
<!--------- End Jukebox ---------->

ช่วงนี้ก้อใกล้สอบเเล้วนะ

สอบวันเเรกก้อวันที่ 26อ่ะ

เเต่พี่ ม.6เค้าสอบกันเเล้ว

มาอ่านกันต่อนะ

.............

แล้วระหว่างนั้นผมก้อโทรบอกทุกคนที่เกี่ยวข้องกับซี

มาถึงโรงพยาบาล

หมอรีบพาซีเข้าห้องไอซียู

ผมไม่รู้เรื่องอะไร

เลยถามหมอว่าซีเป็นอะไร

หมอก้อไม่ยอมบอก

ไม่นานพ่อกับแม่ซีก้อมาถึงโรงพยาบาล

ผมถามแม่ซีว่าซีเป็นอะไร

แม่ซีบอกกับผมว่า

"ซีเป็นโรคหัวใจ เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว"

ผมอึ้ง

ทำไมผมมันโง่อย่างนี้ผมไม่เคยรู้อะไรเลย

ไม่เคยรู้ว่าซีเป็นโรคหัวใจ

ผมนั่งภาวนาอยู่หน้าห้องไอซียูว่าขออย่าให้ซีเป็นอะไรเลย

ถ้าซีหายผมจะแต่งงานกับเธอ

จะไม่ทิ้งให้เธอเดียวดายอีกต่อไป

ซีอยู่ในห้องไอซียูนานถึง 5 ชั่วโมง หมอก้อเดินออกมาจากห้อง

ผมรีบวิ่งเข้าไปเขย่าตัวหมอแล้วถามว่า

"ซีไม่เป็นไรใช่ไหมหมอ?"

หมอเงียบสักพักแล้วตอบว่า

"ผมเสียใจด้วยนะครับ"

ผมได้ยินคำนี้ถึงกับทรุดตัวลง

แล้วก้อนั่งร้องไห้ออกมา

หลังจากนั้นงานศพของซีของถูกจัดขึ้นท่ามกลางแขกหลายคน

รวมทั้งเพื่อนของซีด้วย

วันนี้เป็นวันสุดท้าย เป็นวันเผาศพ

แม่ซีเข้ามาหาผมแล้วก้อยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ผม แล้วพูดว่า

"ของที่อยู่ข้างในเป็นของที่ซีเขียนจดหมายไว้ให้แม่ บอกให้แม่มอบให้แทน"

ผมค่อยๆแกะซองนั้นออกข้างในมีสมุดเล่มเล็ก กับม้วนวีดีโออยู่

หลังจากพีธีเผาศพเสร็จผมนั่งอยุ่ด้านหน้าจนแขกในงานกลับไปกันหมด

พ่อซีเดินเข้ามาหาผมแล้วพูดกลับผมว่า

"ซีรักแทนมากนะ" แล้วพ่อก้อเดินกลับไป ..

ผมขับรถกลับมาคอนโด ด้วยรอยคล้ำใต้ตา

ผมเดินไปหยิบม้วนวีดีโอเทปแล้วนำมันไปเปิด

ผมเห็นซีในชุดสีขาวเหมือนชุดในโรงพยาบาลไม่มีผิด ซีพูดว่า

"แทน .......

ถ้าแทนได้ดูม้วนวีดีโอนี้แล้วแสดงว่าซีไม่ได้อยู่แล้วนะ

ตอนนี้ซีอยู่ที่โรงพยาบาลในอเมริกา

แม่ซีพาซีมาหาหมอเพื่อที่จะผ่าตัดครั้งสุดท้าย

ถ้าผ่าตัดครั้งนี้ไม่สำเร็จ

หมอบอกว่าซีจะอยู่ได้อีกไม่ถึง 2 ปี

แต่ซียอมเสี่ยงเพื่อที่จะได้อยู่กับแทนตลอดชีวิต

ซีไม่โกรธแทนนะที่แทนไม่มาอเมริกากับซี

แต่แทนอย่าโกรธซีนะที่ซีไม่ได้บอกว่าซีเป็นโรคหัวใจ

ซีแค่ไม่อยากให้แทนกลุ้มใจ

ซีเห็นแทนพยายามในสิ่งที่แทนต้องการ

แค่นี้ซีก้อมีความสุขแล้ว

ซีรู้นะว่าแทนพยายามทำเพื่อใคร

แทนทำเพื่อซีใช่มั้ย

ถ้าคิดไปเองก้อขอโทษนะ

ซีอยากให้แทนรู้นะว่าซีรักแทนมาก มากที่สุดด้วย"

สัญญาณภาพก้อหายไป

น้ำตาขอผมออกมาชำระความโง่เขลาของตัวเอง

ทำไมผมไม่เอะใจกับคำพูดของเธอที่ว่า
"ขอโทษนะแทน
ซีไม่อยากทะเลาะกับแทนซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมี
แทนอยู่เคียงข้างนะ"

ผมน่าจะรู้ว่าเธอไม่สบาย ..ผมน่าจะไปอเมริกากับเธอ

ผมนั่งคิดสักพักแล้วก้อหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน ในนั้นเขียนว่า

"ถึงแทนที่ซีรัก

อย่าโทษตัวเองนะที่ไม่มีเวลาให้ซี

อย่าโทษตัวเองนะว่าผิด

เรื่องนี้ไม่มีใครผิด

และก้อไม่มีใครถูก

ซีรักแทน

แทนก้อรักซี

ถึงเรา 2 คนจะไม่พูดแต่ซีก้อรู้สึก
นะ

ถึงซีจะไม่อยู่แล้ว แต่ซีก้อยังคงอยู่ในใจแทนนะ ซีรักแทนมาก

มากเกินกว่าที่จะเขียนลงไปได้

ซีอยากจะบอกกับแทนว่ารักจากปากของซีเอง

แต่มันคงไม่มีเวลาแล้ว

หลังจากที่ซีไปผ่าตัดแล้วผลออกมาล้มเหลว

ซีก้อป่วยมาตลอด

ซีไม่ได้โกรธแทนนะ

แต่ซีไปหาแทนไม่ไหว

ซีไม่อยากจะบอกให้แทนรู้

เพราะแทนกำลังตั้งใจกับงานที่ทำอยู่
สุดท้ายนี้ซีอยากจะบอกกับแทนว่า

ซีขอโทษซีอยู่กับแทนได้แค่นี้

ระยะเวลา 9 ปีที่ซีอยู่กับแทนถึงมันจะน้อยแต่ซีรู้สึกมีความสุขมากนะ

ลาก่อนแทนที่ซีรัก"

ผมอ่านจดหมายเสร็จ ผมก้อนั่งร้องไห้และคิดอยู่ตลอดเวลาว่า

ตอนนี้ผมมีทุกอย่าง

มีทุกสิ่งที่จะซื้อได้ด้วยเงิน แต่ผมกลับซื้อเวลาที่จะอยู่กับซีไม่ได้

แต่ถ้าผมซื้อเวลาคืนมาได้ 1 นาที ผมจะบอกว่าให้ซีรู้ว่า ผมรักเธอมากแค่ไหน

1 ชั่วโมง ผมจะรีบขับรถไปหาเธอแล้วบอกเธอว่าขอโทษที่จำวันเกิดไม่ได้นะที่รัก

1 วัน ผมจะอยู่กับเธอในวันเกิดที่ผมลืม

1 เดือน ผมจะไปดูแลเธอที่อเมริกา 
และ 1 ปี ผมจะขอเธอแต่งงานและอยู่กับเธอ ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่ 1 ปีก้อตาม

ในชีวิตของคนๆนึง จะมีสักครั้งมั้ยที่จะได้พบรักแท้ในรักครั้งแรก

ชีวิตเราเกิดมาเพื่อใคร และเกิดมาทำไม

อย่างน้อยชีวิตของผมที่เกิดมา

ก้อได้รู้ว่าเกิดมาเพื่อใครและพยายามเพื่อใคร

สำหรับรักครั้งแรกของผมนั้นผมคิดว่าจะเป็นรักครั้งเดียวในชีวิตของผม
ที่ดีที่สุด

ถึงแม้ผมจะไม่ได้บอกกับซีว่า ผมรักซี
แต่ตอนนี้ผมจะบอกผ่านโพสนี้ไปถึงซีว่า ผมรักซีมาก รักตั้งแต่วันแรกที่เจอ

ซีคือทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมมีได้ในวันนี้ เพราะฉะนั้นผมจะไม่รักใครอีกนอกจากเธอ

ซีจากผมไป 1 ปี กับ อีก 4 วัน

แต่เมื่อวานซีก้อยังทำให้ผมร้องไห้อีกจนได้ครับ

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อวานตอนเย็น ผมกลับมาที่คอนโด

เพื่อเปลี่ยนชุดไปงานเลี้ยงของบริษัทที่ผมทำงานอยู่ ( หรือบริษัทของพ่อ
 ซี )

ผมเลือกเสื้อสูทที่จะใส่ไปงาน

ในขณะที่ผมเลือกอยู่ผมก้อเหลือบไปเห็นเสื้อสูทสีม่วงผ้ากำมะหยี

ผมเลยนึกขึ้นได้ว่าเสื้อตัวนี้

ซีเป็นคนซื้อให้ผมก่อนที่เธอจะไปรักษาตัวที่อเมริกา

แต่ผมไม่เคยใส่มันเลย

เพราะเคยลองใส่ดูแล้วมันดูเหมือนนักสนุ๊กเกอร์อย่างไรไม่รู้

ผมเลยไม่ชอบ

แต่วันนี้ผมคิดถึงซีมาก ผมเลยหยิบสูทตัวนี้ขึ้นมาใส่

พอใส่เสร็จผมมีความรู้สึกว่ามีของอยู่ในกระเป๋า

ผมจึงล้วงลงไปหยิบและเอามันขึ้นมาจึงรู้ว่ามันเป็นเทปคาสเซ็ทม้วนหนึ่ง

ด้วยความอยากรู้ว่ามันเป็นเพลงอะไรผมจึงตรงไปที่เครื่องเสียงแล้วเปิด มัน

เสียงแรกที่ผมได้ยินเป็นเสียงของ ซี เธออัดเสียงของเธอลงในเทป

ต่อไปนี้จะเป็นคำพูดที่เธอพูดในเทปนะครับ " สวัสดีค่ะ แทน นั่นแน่

แทนได้ฟังเทปแล้วแสดงว่าแทนแพ้พนันซีแล้วนะ

เพราะแทนบอกว่าจะไม่มีวันใส่สูทตัวนี้(เธอหัวเราะเบา )

ในที่สุดแทนก้อใส่สูทตัวนี้จนได้ เฮ้อ ( เธอถอนหายใจ )

ตอนนี้เราจากกันนานหรือยังนะ ขอโทษที่ซีพูดอย่างนี้นะ

เพราะซีคิดว่าแทนคงได้ฟังเทปนี้ตอนที่ซีไม่ได้อยู่กับแทนแล้ว

แทนคิดถึงซีมั้ย

คงคิดถึงล่ะสิ แทนอยากรู้มั้ยว่าตอนนี้ซีอยู่ที่ไหน ถ้าอยากรู้ทำตามที่ซีบอก
นะ

แทนเปลี่ยนเทปไปฟังที่ต้นหน้า B นะค่ะ " แล้วเสียงซีก้อเงียบลง

ผมจึงรีบกรอไปที่ต้นหน้า B แล้วเปิดฟัง " แทนคะ แทนทำตามที่ซีบอกนะคะ

แทนหลับตาลงนะ " แล้วผมก้อได้ยินเสียงคลื่น แล้วก้อมีเสียงเธอพูดขึ้นว่า  
" แทน

ซีว่าเปลือกหอยอันนี้สวยจังเลยนะคะ " แล้วเธอก้อพูดขึ้นมาว่า

 
"รู้มั้ยว่าตอนนี้เราอยู่กันที่ไหน"

 ผมตอบกับตัวเองว่าทำไมจะจำไม่ได้

เพราะเสียงที่ผมได้ยินนั้นมันมาจากม้วนวีดีโอ ที่เราไปถ่ายตอนไปเที่ยวที่ พัทยา

แล้วเทปที่มีเสียงของซีก้อยังคงเล่นต่อไป ซีเปิดวีดีโอ

มีเสียงที่อยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ ที่ ผมกับเธอไปเที่ยวกัน

เสียงของเธอในเทปก้อพูดขึ้นมาว่า "ตอนนี้แทนรู้ยังค่ะว่า ซีอยู่ที่ไหน

ซีอยู่ในใจแทนนะ

เวลาที่แทนคิดถึงซี แทนก้อเปิดวีดีโอ หรือ รูปถ่ายของเราดูก้อได้นะ

และวันนี้ซีก้อจะรักษาสัญญากับแทนอีกเรื่องหนึ่งนะคะ

แทนจำได้มั้ย

แทนเคยร้องเพลงให้ซีฟัง ซียังจำได้นะ

แต่จำชื่อไม่ได้ว่าเพลง อะไร

แต่จำเนื้อร้องได้ท่อนนึงนะ

ท่อนที่ว่า " เส้นทางชีวิตของฉัน
ถึงแม้ว่ามันไม่โรยด้วยกลีบดอกไม้ แต่มันเป็นทางที่ฉันเลือกเดินด้วยหัวใจ

เส้นทางชีวิตสายนี้จะขอพิสูจด้วยแรงและกำลังใจ " และอะไรต่อจำไม่ได้แล้ว ค่ะ

ร้องได้แค่นี้ค่ะ พอแทนร้องเสร็จ แทนก้อบอกให้ซีร้องให้ฟังบ้างแต่ซีไม่ได้ ร้อง

แทนเลยโกรธ แต่วันนี้ซีจะร้องให้ฟังนะ แทนฟังให้ดีนะ

ซีอาจจะร้องไม่เพราะเท่าไรนะคะ

ซีจะฝากบทเพลงนี้ไว้แทนใจนะ

เมื่อไรที่แทนเหงาแทนจงฟัง เพราะมันจะเป็นบทเพลงสุดท้ายไว้แทนใจ

เพราะตอนนี้เราคงต้องห่างไกลกันนะ ซีร้องแล้วนะ ( แล้วเธอก้อร้องเพลง ) 
"วันคืนที่เนิ่นนาน อาจผ่านชีวิตคน อาจเปลี่ยนใจคนให้เวียนหมุนไป

ทำเราจากกันนาน

ไม่เคยโทษใคร มันเป็นเงื่อนไขของกาลเวลา

วันวานของเรา แม้มันไม่คืนกลับมา

แต่อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า

ฉันยังห่วงใย ใจก้อยังคิดถึงเธอ

เหมือนแต่ก่อนเป็นมาเสมอ แม้ว่าเธอจากฉันไป

ฉันยังเฝ้าดู

และอยากจะรู้ความเป็นไป

เพราะว่าฉันรักเธอดั่งเดิม เดิม

ถึงจะนาน นาน เท่าไร

ฉันขอพอใจขอเป็นอย่างเดิม ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอต้องเหนื่อย

ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอลำบาก

ได้แต่คอยเอาใจช่วยเธอทุกอย่าง

อยากให้เธอมีโลกที่สวยงาม

รักเธอเสมอ

ยังไงซีก้อรักแทนนะค่ะ " สุดท้ายยย 

เสียงของเธอผมรู้สึกได้เลยครับว่าเธอกำลังร้องไห้

เพราะเสียงของเธอ สะอื้น 

"ซีอยากจะบอกแทนว่า แทนอย่าปิดกั้นตัวเองเพราะซีนะค่ะ ซีอยากให้แทนเจอคนดี ดี

อย่าจบชีวิตตัวเองโดยไม่ใคร แทนเป็นคนดี แทนต้องได้เจอคนดีดี

ซีเชื่อว่าต้องเป็นเช่นนั้น

ซีจะไม่โกรธถ้าแทนจะมีใครสักคน

แต่ซีจะโกรธถแทนปิดกั้นชีวิตเพราะซี

แทนคะ

แทนอย่าทำให้ซีต้องเป็นห่วงนะค่ะ

แทนสัญญากับซีนะค่ะ ว่าจะไม่ปิดกั้นตัวเอง

ถึงซีจะไม่ได้ยิน

ซีจะเงียบให้แทนพูดนะค่ะ"

ไม่มีเสียงจากเทปครับ

ผมก้อเลยพูดออกไปตามอารมณ์

"แทนสัญญา "

ผมก้อนึกว่าเทปคงหมดหน้าแล้วจึงเอื้อมไปปิด

ผมถึงกลับสะดุ้งและขนลุกทันที ที่ได้ยินเสียงของซีออกมาจากเทปแล้วพูดว่า 

" ขอบคุณนะคะ

ถึงซีจะไม่ได้ยินแต่ซีเชื่อว่าแทนคงจะรักษาสัญญากับซีนะค่ะ

ว้าเทปหมดแล้วนะคะ

ซีรักแทนนะคะ................."

ช่วงเวลาที่ผมได้ยินคำขอบคุณจากเธอ

ผมยังรู้สึกว่าเธอยังอยู่ข้างผมเลย ผมคิดถึงเธอมาก

ผมนั่งคิดว่าทำไมซีถึงเข้มแข็งได้ขนาดนี้

ผมนั่งร้องไห้ไปตั้งแต่ได้ยินเสียงคลื่นจากทะเลของวีดีโอแล้ว

แต่เสียงเพิ่งมาร้องไห้ตอนร้องเพลงให้ผมฟัง

ทำไมเธอถึงพูดได้ขนาดนี้ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองจะต้องตาย

ทำไมเธอไม่เคยบ่นว่าทรมานให้ผมฟัง แล้วทำไมเธอยังเป็นห่วงชีวิตผมอีก

แล้วอย่างนี้ผมจะลืมเธอได้มั้ย

ผมจะเจอคนที่เป็นห่วงและรักผมได้อย่างนี้อีกมั้ย

แต่อย่างน้อยผมก้อยังรู้สึกได้ว่าเธอไม่ได้จากผมไปไหนไกล

แต่เธอยังอยู่กับผมใกล้ๆในใจผมเสมอ

และแล้วผมก้อไปไม่ทันกล่าวพิธีเปิดงานเลี้ยงจนได้ พ่อของซีโกรธใหญ่เลย

ท่านถามผมว่าไปทำอะไรมา ผมแอบอมยิ้มแล้วตอบกับท่านว่า 

" ผมนั่งฟังคนที่ผมรักพูดอยู่ครับ "

พ่อซีได้ยินเท่านั้นแหละทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกไปเลยครับ

"สายลมพัดไปแล้วไม่หวน มา

เหมือนกับชีวิตคนตายไปแล้วก้อไม่ฟื้นขึ้นมา

ขึ้นอยู่กับว่าโลกสำหรับคนที่ตายนั้นมันเป็นอีกโลกนึง

แต่โลกสำหรับคนที่อยู่นั้นมันเป็นโลกแห่งความจริง

อย่ายึดติดกับสิ่งที่ไม่มีตัวตน และอย่าปิดกั้นในสิ่งที่เรียกว่ารักแท้

แต่จงยึดมั่นและเก็บความรู้สึกที่ดีไว้ให้กับรักแท้จะดีกว่า

 C love Tan never die and forever

but Tan  forget me not .

Because C will alive in your heart."

นั่นคือจดหมายฉบับสุดท้ายที่ซีเขียนให้ผมและแนบไว้ในกล่องใส่เทปคลาสเซ็ท

หากคุณส่งต่อไป 30คน ขอให้ความรักของคุณไม่ต้องมีจุดจบแบบผมนะคับ

HAPPY NEW YEAR น้า..................

มีความสุขมากๆ

มีความทุกข์ให้เลือนลาง

มีความสุขให้ยั่งยืน

คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถณานะ

วันนี้มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง(ฉลองปีใหม่อ่านะ)

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

นานแสนนาน

นานมาก

นาน......

จนจำม่ายล่ายแล้ว> _<

จบ......(ซะงั้น)

เฮ้ย......................

ล้อเล่น

เรื่องมีอยู่ว่า.....

มีพี่น้องกำพร้า 2 คน

คนพี่ชื่อ ชอง

คนน้องชื่อ ชักโก

เขาทั้งสองยากจนมาก> _<

ใกล้บ้านของเขา มีอภิมหึมา (โ-ค-ต-ร) มหาเศรษฐี คนหนึ่ง (แล้วบ้านติดกันเนี่ยนะ> _< )

เขาเปนคนโง่ ชองกล่าว มิหนำซ้ำยังขี้เกียจเสียด้วย

เขาทามยังไงของเขานะจึงได้มั่งคั่งอย่างนี้  ไม่เห็นเขาเคยเอาใจใส่ว่ากะหล่ำปีของเขาเสียหายหรือป่าว  ไม่เอาใจใส่แม้แต่แกะซักตัวหนึ่ง> _<   ชักโกเสริม

แล้วพ่อสองพระหน่อก้อเริ่มถกเถียงกันถึงวิธีที่จาเข้าไปแบ่งเอากะหล่ำปลีกะแกะของเศรษฐีบ้าง  เขาทั้งสองพูดว่า ของเหล่านี้เศรษฐีไม่ต้องการจริงจังนัก (แต่จริงใจช่ายป่าว ^_^-เกี่ยวป้ะ> _< )

ดังนั้น.......

ในตอนกลางดึก

ชองจึงสะพายถุงใบใหญ่ใบหนึ่ง            ส่วนชักโกคว้ามีดคมกริบมาถือไว้

ชักโกเข้าไปในสวนผักแล้วเริ่มตัดกะหล่ำปลีอย่างเร่งรีบ

ส่วนชองแยกไปทางคอกแกะ เขาได้ยินเสียงแกะร้องเสียง อู้อี้ๆๆ อยู่อีกด้านหนึ่งของคอก  เขาจึงเริ่มเลือกตัวที่อ้วนที่สุด !!!!!!!!