Storythai

หวัดดี

ช่วงนี้ก้อใกล้สอบเเล้วนะ

สอบวันเเรกก้อวันที่ 26อ่ะ

เเต่พี่ ม.6เค้าสอบกันเเล้ว

มาอ่านกันต่อนะ

.............

แล้วระหว่างนั้นผมก้อโทรบอกทุกคนที่เกี่ยวข้องกับซี

 

มาถึงโรงพยาบาล

หมอรีบพาซีเข้าห้องไอซียู

ผมไม่รู้เรื่องอะไร

เลยถามหมอว่าซีเป็นอะไร

หมอก้อไม่ยอมบอก

ไม่นานพ่อกับแม่ซีก้อมาถึงโรงพยาบาล

ผมถามแม่ซีว่าซีเป็นอะไร

แม่ซีบอกกับผมว่า

"ซีเป็นโรคหัวใจ เป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว"

ผมอึ้ง

ทำไมผมมันโง่อย่างนี้ผมไม่เคยรู้อะไรเลย

ไม่เคยรู้ว่าซีเป็นโรคหัวใจ

ผมนั่งภาวนาอยู่หน้าห้องไอซียูว่าขออย่าให้ซีเป็นอะไรเลย

ถ้าซีหายผมจะแต่งงานกับเธอ

จะไม่ทิ้งให้เธอเดียวดายอีกต่อไป

ซีอยู่ในห้องไอซียูนานถึง 5 ชั่วโมง หมอก้อเดินออกมาจากห้อง

ผมรีบวิ่งเข้าไปเขย่าตัวหมอแล้วถามว่า

"ซีไม่เป็นไรใช่ไหมหมอ?"

หมอเงียบสักพักแล้วตอบว่า

"ผมเสียใจด้วยนะครับ"

ผมได้ยินคำนี้ถึงกับทรุดตัวลง

แล้วก้อนั่งร้องไห้ออกมา

หลังจากนั้นงานศพของซีของถูกจัดขึ้นท่ามกลางแขกหลายคน

รวมทั้งเพื่อนของซีด้วย

วันนี้เป็นวันสุดท้าย เป็นวันเผาศพ

แม่ซีเข้ามาหาผมแล้วก้อยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ผม แล้วพูดว่า

"ของที่อยู่ข้างในเป็นของที่ซีเขียนจดหมายไว้ให้แม่ บอกให้แม่มอบให้แทน"

ผมค่อยๆแกะซองนั้นออกข้างในมีสมุดเล่มเล็ก กับม้วนวีดีโออยู่

หลังจากพีธีเผาศพเสร็จผมนั่งอยุ่ด้านหน้าจนแขกในงานกลับไปกันหมด

พ่อซีเดินเข้ามาหาผมแล้วพูดกลับผมว่า

"ซีรักแทนมากนะ" แล้วพ่อก้อเดินกลับไป ..

ผมขับรถกลับมาคอนโด ด้วยรอยคล้ำใต้ตา

ผมเดินไปหยิบม้วนวีดีโอเทปแล้วนำมันไปเปิด

ผมเห็นซีในชุดสีขาวเหมือนชุดในโรงพยาบาลไม่มีผิด ซีพูดว่า

"แทน .......

ถ้าแทนได้ดูม้วนวีดีโอนี้แล้วแสดงว่าซีไม่ได้อยู่แล้วนะ

ตอนนี้ซีอยู่ที่โรงพยาบาลในอเมริกา

แม่ซีพาซีมาหาหมอเพื่อที่จะผ่าตัดครั้งสุดท้าย

ถ้าผ่าตัดครั้งนี้ไม่สำเร็จ

หมอบอกว่าซีจะอยู่ได้อีกไม่ถึง 2 ปี

แต่ซียอมเสี่ยงเพื่อที่จะได้อยู่กับแทนตลอดชีวิต

ซีไม่โกรธแทนนะที่แทนไม่มาอเมริกากับซี

แต่แทนอย่าโกรธซีนะที่ซีไม่ได้บอกว่าซีเป็นโรคหัวใจ

ซีแค่ไม่อยากให้แทนกลุ้มใจ

ซีเห็นแทนพยายามในสิ่งที่แทนต้องการ

แค่นี้ซีก้อมีความสุขแล้ว

ซีรู้นะว่าแทนพยายามทำเพื่อใคร

แทนทำเพื่อซีใช่มั้ย

ถ้าคิดไปเองก้อขอโทษนะ

ซีอยากให้แทนรู้นะว่าซีรักแทนมาก มากที่สุดด้วย"

สัญญาณภาพก้อหายไป

น้ำตาขอผมออกมาชำระความโง่เขลาของตัวเอง

ทำไมผมไม่เอะใจกับคำพูดของเธอที่ว่า
"ขอโทษนะแทน
ซีไม่อยากทะเลาะกับแทนซีอยากจะใช้เวลาที่เหลืออยู่อย่างมีความสุขโดยมี
แทนอยู่เคียงข้างนะ"

ผมน่าจะรู้ว่าเธอไม่สบาย ..ผมน่าจะไปอเมริกากับเธอ

ผมนั่งคิดสักพักแล้วก้อหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน ในนั้นเขียนว่า

"ถึงแทนที่ซีรัก

อย่าโทษตัวเองนะที่ไม่มีเวลาให้ซี

อย่าโทษตัวเองนะว่าผิด

เรื่องนี้ไม่มีใครผิด

และก้อไม่มีใครถูก

ซีรักแทน

แทนก้อรักซี

ถึงเรา 2 คนจะไม่พูดแต่ซีก้อรู้สึก
นะ

ถึงซีจะไม่อยู่แล้ว แต่ซีก้อยังคงอยู่ในใจแทนนะ ซีรักแทนมาก

มากเกินกว่าที่จะเขียนลงไปได้

ซีอยากจะบอกกับแทนว่ารักจากปากของซีเอง

แต่มันคงไม่มีเวลาแล้ว

หลังจากที่ซีไปผ่าตัดแล้วผลออกมาล้มเหลว

ซีก้อป่วยมาตลอด

ซีไม่ได้โกรธแทนนะ

แต่ซีไปหาแทนไม่ไหว

ซีไม่อยากจะบอกให้แทนรู้

เพราะแทนกำลังตั้งใจกับงานที่ทำอยู่
สุดท้ายนี้ซีอยากจะบอกกับแทนว่า

ซีขอโทษซีอยู่กับแทนได้แค่นี้

ระยะเวลา 9 ปีที่ซีอยู่กับแทนถึงมันจะน้อยแต่ซีรู้สึกมีความสุขมากนะ

ลาก่อนแทนที่ซีรัก"

ผมอ่านจดหมายเสร็จ ผมก้อนั่งร้องไห้และคิดอยู่ตลอดเวลาว่า

ตอนนี้ผมมีทุกอย่าง

มีทุกสิ่งที่จะซื้อได้ด้วยเงิน แต่ผมกลับซื้อเวลาที่จะอยู่กับซีไม่ได้

แต่ถ้าผมซื้อเวลาคืนมาได้ 1 นาที ผมจะบอกว่าให้ซีรู้ว่า ผมรักเธอมากแค่ไหน

1 ชั่วโมง ผมจะรีบขับรถไปหาเธอแล้วบอกเธอว่าขอโทษที่จำวันเกิดไม่ได้นะที่รัก

1 วัน ผมจะอยู่กับเธอในวันเกิดที่ผมลืม

1 เดือน ผมจะไปดูแลเธอที่อเมริกา 
และ 1 ปี ผมจะขอเธอแต่งงานและอยู่กับเธอ ถึงแม้จะเป็นเวลาแค่ 1 ปีก้อตาม

ในชีวิตของคนๆนึง จะมีสักครั้งมั้ยที่จะได้พบรักแท้ในรักครั้งแรก

ชีวิตเราเกิดมาเพื่อใคร และเกิดมาทำไม

อย่างน้อยชีวิตของผมที่เกิดมา

ก้อได้รู้ว่าเกิดมาเพื่อใครและพยายามเพื่อใคร

สำหรับรักครั้งแรกของผมนั้นผมคิดว่าจะเป็นรักครั้งเดียวในชีวิตของผม
ที่ดีที่สุด

ถึงแม้ผมจะไม่ได้บอกกับซีว่า ผมรักซี
แต่ตอนนี้ผมจะบอกผ่านโพสนี้ไปถึงซีว่า ผมรักซีมาก รักตั้งแต่วันแรกที่เจอ

ซีคือทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมมีได้ในวันนี้ เพราะฉะนั้นผมจะไม่รักใครอีกนอกจากเธอ

ซีจากผมไป 1 ปี กับ อีก 4 วัน

แต่เมื่อวานซีก้อยังทำให้ผมร้องไห้อีกจนได้ครับ

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อวานตอนเย็น ผมกลับมาที่คอนโด

เพื่อเปลี่ยนชุดไปงานเลี้ยงของบริษัทที่ผมทำงานอยู่ ( หรือบริษัทของพ่อ
 ซี )

ผมเลือกเสื้อสูทที่จะใส่ไปงาน

ในขณะที่ผมเลือกอยู่ผมก้อเหลือบไปเห็นเสื้อสูทสีม่วงผ้ากำมะหยี

ผมเลยนึกขึ้นได้ว่าเสื้อตัวนี้

ซีเป็นคนซื้อให้ผมก่อนที่เธอจะไปรักษาตัวที่อเมริกา

แต่ผมไม่เคยใส่มันเลย

เพราะเคยลองใส่ดูแล้วมันดูเหมือนนักสนุ๊กเกอร์อย่างไรไม่รู้

ผมเลยไม่ชอบ

แต่วันนี้ผมคิดถึงซีมาก ผมเลยหยิบสูทตัวนี้ขึ้นมาใส่

พอใส่เสร็จผมมีความรู้สึกว่ามีของอยู่ในกระเป๋า

ผมจึงล้วงลงไปหยิบและเอามันขึ้นมาจึงรู้ว่ามันเป็นเทปคาสเซ็ทม้วนหนึ่ง

ด้วยความอยากรู้ว่ามันเป็นเพลงอะไรผมจึงตรงไปที่เครื่องเสียงแล้วเปิด มัน

เสียงแรกที่ผมได้ยินเป็นเสียงของ ซี เธออัดเสียงของเธอลงในเทป

ต่อไปนี้จะเป็นคำพูดที่เธอพูดในเทปนะครับ " สวัสดีค่ะ แทน นั่นแน่

แทนได้ฟังเทปแล้วแสดงว่าแทนแพ้พนันซีแล้วนะ

เพราะแทนบอกว่าจะไม่มีวันใส่สูทตัวนี้(เธอหัวเราะเบา )

ในที่สุดแทนก้อใส่สูทตัวนี้จนได้ เฮ้อ ( เธอถอนหายใจ )

ตอนนี้เราจากกันนานหรือยังนะ ขอโทษที่ซีพูดอย่างนี้นะ

เพราะซีคิดว่าแทนคงได้ฟังเทปนี้ตอนที่ซีไม่ได้อยู่กับแทนแล้ว

แทนคิดถึงซีมั้ย

คงคิดถึงล่ะสิ แทนอยากรู้มั้ยว่าตอนนี้ซีอยู่ที่ไหน ถ้าอยากรู้ทำตามที่ซีบอก
นะ

แทนเปลี่ยนเทปไปฟังที่ต้นหน้า B นะค่ะ " แล้วเสียงซีก้อเงียบลง

ผมจึงรีบกรอไปที่ต้นหน้า B แล้วเปิดฟัง " แทนคะ แทนทำตามที่ซีบอกนะคะ

แทนหลับตาลงนะ " แล้วผมก้อได้ยินเสียงคลื่น แล้วก้อมีเสียงเธอพูดขึ้นว่า  
" แทน

ซีว่าเปลือกหอยอันนี้สวยจังเลยนะคะ " แล้วเธอก้อพูดขึ้นมาว่า

 
"รู้มั้ยว่าตอนนี้เราอยู่กันที่ไหน"

 ผมตอบกับตัวเองว่าทำไมจะจำไม่ได้

เพราะเสียงที่ผมได้ยินนั้นมันมาจากม้วนวีดีโอ ที่เราไปถ่ายตอนไปเที่ยวที่ พัทยา

แล้วเทปที่มีเสียงของซีก้อยังคงเล่นต่อไป ซีเปิดวีดีโอ

มีเสียงที่อยู่ตามสถานที่ต่าง ๆ ที่ ผมกับเธอไปเที่ยวกัน

เสียงของเธอในเทปก้อพูดขึ้นมาว่า "ตอนนี้แทนรู้ยังค่ะว่า ซีอยู่ที่ไหน

ซีอยู่ในใจแทนนะ

เวลาที่แทนคิดถึงซี แทนก้อเปิดวีดีโอ หรือ รูปถ่ายของเราดูก้อได้นะ

และวันนี้ซีก้อจะรักษาสัญญากับแทนอีกเรื่องหนึ่งนะคะ

แทนจำได้มั้ย

แทนเคยร้องเพลงให้ซีฟัง ซียังจำได้นะ

แต่จำชื่อไม่ได้ว่าเพลง อะไร

แต่จำเนื้อร้องได้ท่อนนึงนะ

ท่อนที่ว่า " เส้นทางชีวิตของฉัน
ถึงแม้ว่ามันไม่โรยด้วยกลีบดอกไม้ แต่มันเป็นทางที่ฉันเลือกเดินด้วยหัวใจ

เส้นทางชีวิตสายนี้จะขอพิสูจด้วยแรงและกำลังใจ " และอะไรต่อจำไม่ได้แล้ว ค่ะ

ร้องได้แค่นี้ค่ะ พอแทนร้องเสร็จ แทนก้อบอกให้ซีร้องให้ฟังบ้างแต่ซีไม่ได้ ร้อง

แทนเลยโกรธ แต่วันนี้ซีจะร้องให้ฟังนะ แทนฟังให้ดีนะ

ซีอาจจะร้องไม่เพราะเท่าไรนะคะ

ซีจะฝากบทเพลงนี้ไว้แทนใจนะ

เมื่อไรที่แทนเหงาแทนจงฟัง เพราะมันจะเป็นบทเพลงสุดท้ายไว้แทนใจ

เพราะตอนนี้เราคงต้องห่างไกลกันนะ ซีร้องแล้วนะ ( แล้วเธอก้อร้องเพลง ) 
"วันคืนที่เนิ่นนาน อาจผ่านชีวิตคน อาจเปลี่ยนใจคนให้เวียนหมุนไป

ทำเราจากกันนาน

ไม่เคยโทษใคร มันเป็นเงื่อนไขของกาลเวลา

วันวานของเรา แม้มันไม่คืนกลับมา

แต่อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า

ฉันยังห่วงใย ใจก้อยังคิดถึงเธอ

เหมือนแต่ก่อนเป็นมาเสมอ แม้ว่าเธอจากฉันไป

ฉันยังเฝ้าดู

และอยากจะรู้ความเป็นไป

เพราะว่าฉันรักเธอดั่งเดิม เดิม

ถึงจะนาน นาน เท่าไร

ฉันขอพอใจขอเป็นอย่างเดิม ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอต้องเหนื่อย

ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอลำบาก

ได้แต่คอยเอาใจช่วยเธอทุกอย่าง

อยากให้เธอมีโลกที่สวยงาม

รักเธอเสมอ

ยังไงซีก้อรักแทนนะค่ะ " สุดท้ายยย 

เสียงของเธอผมรู้สึกได้เลยครับว่าเธอกำลังร้องไห้

เพราะเสียงของเธอ สะอื้น 

"ซีอยากจะบอกแทนว่า แทนอย่าปิดกั้นตัวเองเพราะซีนะค่ะ ซีอยากให้แทนเจอคนดี ดี

อย่าจบชีวิตตัวเองโดยไม่ใคร แทนเป็นคนดี แทนต้องได้เจอคนดีดี

ซีเชื่อว่าต้องเป็นเช่นนั้น

ซีจะไม่โกรธถ้าแทนจะมีใครสักคน

แต่ซีจะโกรธถแทนปิดกั้นชีวิตเพราะซี

แทนคะ

แทนอย่าทำให้ซีต้องเป็นห่วงนะค่ะ

แทนสัญญากับซีนะค่ะ ว่าจะไม่ปิดกั้นตัวเอง

ถึงซีจะไม่ได้ยิน

ซีจะเงียบให้แทนพูดนะค่ะ"

ไม่มีเสียงจากเทปครับ

ผมก้อเลยพูดออกไปตามอารมณ์

"แทนสัญญา "

ผมก้อนึกว่าเทปคงหมดหน้าแล้วจึงเอื้อมไปปิด

ผมถึงกลับสะดุ้งและขนลุกทันที ที่ได้ยินเสียงของซีออกมาจากเทปแล้วพูดว่า 

" ขอบคุณนะคะ

ถึงซีจะไม่ได้ยินแต่ซีเชื่อว่าแทนคงจะรักษาสัญญากับซีนะค่ะ

ว้าเทปหมดแล้วนะคะ

ซีรักแทนนะคะ................."

ช่วงเวลาที่ผมได้ยินคำขอบคุณจากเธอ

ผมยังรู้สึกว่าเธอยังอยู่ข้างผมเลย ผมคิดถึงเธอมาก

ผมนั่งคิดว่าทำไมซีถึงเข้มแข็งได้ขนาดนี้

ผมนั่งร้องไห้ไปตั้งแต่ได้ยินเสียงคลื่นจากทะเลของวีดีโอแล้ว

แต่เสียงเพิ่งมาร้องไห้ตอนร้องเพลงให้ผมฟัง

ทำไมเธอถึงพูดได้ขนาดนี้ทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองจะต้องตาย

ทำไมเธอไม่เคยบ่นว่าทรมานให้ผมฟัง แล้วทำไมเธอยังเป็นห่วงชีวิตผมอีก

แล้วอย่างนี้ผมจะลืมเธอได้มั้ย

ผมจะเจอคนที่เป็นห่วงและรักผมได้อย่างนี้อีกมั้ย

แต่อย่างน้อยผมก้อยังรู้สึกได้ว่าเธอไม่ได้จากผมไปไหนไกล

แต่เธอยังอยู่กับผมใกล้ๆในใจผมเสมอ

และแล้วผมก้อไปไม่ทันกล่าวพิธีเปิดงานเลี้ยงจนได้ พ่อของซีโกรธใหญ่เลย

ท่านถามผมว่าไปทำอะไรมา ผมแอบอมยิ้มแล้วตอบกับท่านว่า 

" ผมนั่งฟังคนที่ผมรักพูดอยู่ครับ "

พ่อซีได้ยินเท่านั้นแหละทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกไปเลยครับ

"สายลมพัดไปแล้วไม่หวน มา

เหมือนกับชีวิตคนตายไปแล้วก้อไม่ฟื้นขึ้นมา

ขึ้นอยู่กับว่าโลกสำหรับคนที่ตายนั้นมันเป็นอีกโลกนึง

แต่โลกสำหรับคนที่อยู่นั้นมันเป็นโลกแห่งความจริง

อย่ายึดติดกับสิ่งที่ไม่มีตัวตน และอย่าปิดกั้นในสิ่งที่เรียกว่ารักแท้

แต่จงยึดมั่นและเก็บความรู้สึกที่ดีไว้ให้กับรักแท้จะดีกว่า

 C love Tan never die and forever

but Tan  forget me not .

Because C will alive in your heart."

นั่นคือจดหมายฉบับสุดท้ายที่ซีเขียนให้ผมและแนบไว้ในกล่องใส่เทปคลาสเซ็ท

หากคุณส่งต่อไป 30คน ขอให้ความรักของคุณไม่ต้องมีจุดจบแบบผมนะคับ